ما نیاز داریم که با خدا هم نظر شده، گناه را گناه بنامیم. ما باید ـ با فروتنی و صداقت ـ گناهمان را به اسم بپذیریم و آنها را در حضور خدا اعتراف کنیم. همواره باید به خاطر داشت که «هر کس که گناه خود را اعتراف کند و ترک نماید، رحمت خواهد یافت.» پس میتوان دعا کرد و گفت: «ای پدر، قرضهای ما را ببخش».
دعای ربانی - بخش ۲۱
افزودن به علاقه مندی ها