Planladığımız son şey kendi cenazemizdir. Ölüm, vergi gibi devlete karşı sorumluluğumuzdan bile kesin olsa da, çoğumuz sanki sonsuza dek yaşayacakmışız gibi davranırız… Ancak İsa, ölümden sonra azap çeken bir adamdan bahsetti; kendisi için değil, akrabaları için bir şans daha isteyen bir adamdan. Bu ürpertici hikâyeden ne gibi dersler çıkarabiliriz?
