Ҳеҷ касе нест, ки бе зарурати фармонбардорӣ зиндагӣ кунад. Вақте ки мо ба баъзе одамон нигоҳ мекунем, ба назарамон мерасад, ки онҳо ба ҳеҷ кас маҷбур нестанд итоат кунанд ва метавонанд ҳар он чизеро, ки хоҳанд, анҷом диҳанд. Аммо дар асли кор ин тавр нест. Дар ҳар як кишвар қонунҳои худаш ва дар ҳар як оила қоидаҳои худаш вуҷуд доранд. Агар шумо хоҳед, ки хушбахт бошед, мувофиқи қонунҳо ва қоидаҳои хонадон ва ҷомеаи худ зиндагӣ хоҳед кард.
Маънои итоаткорӣ
Add to Favorites