این بخش از کتاب روت نشان می¬دهد که اگر ما فرزند خدا هستیم، امکان ندارد که ما به سوی دنیا برگردیم، در آنجا بمانیم، و با وجدانی راحت از آنجا لذت ببریم. چرا؟ چون ما به آنجا تعلق نداریم. پس «خود را بیازمایید و خود را امتحان کنید تا بفهمید آیا ایمانی که دارید ایمان حقیقی است یا نه؟» باشد که در این امتحان، ایمانمان نه مثل عُرپه، بلکه ایمانی حقیقی و واقعی…ادامه مطلب
وقتی خدا می‌بیند که فرزندانش از او دور افتاده‌اند، او از آنها دست نمی‌کشد. پس دل قوی دارید. روزی خواهد رسید که پس از عبور از بوته‌های آزمایش و کوره‌های داغ، او شما را تبدیل به طلایی ناب و درخشان خواهد کرد که درخشندگیِ مسیح از دورنتان به سوی دیگران منعکس شود. این همان کاری است که در نعومی و روت جامهٔ عمل به خود پوشید.
در ادامهٔ بررسی کتاب روت، خواهیم دید که من و شما تنها کسی نیستیم که در رویارویی با واقعیتهای زندگی، دلمان می‌خواهد که از آنها فرار کنیم. اما شما هم مثل نعومی، با انتظار کشیدن برای خدا و تسلیم کردن خود به او، در آخرْ خواهید دید که خدا قادر است چیزهای از دست رفته را بازیافت کند و خاکسترهای زندگیِ شما را به تاجی درخشنده و زیبا مبّدل کند.
بررسیِ داستان روت ثابت می‌کند که مقدس و خداگونه زندگی کردن در دنیایی که معیارهای آن با معیارهای خدای راستین تفاوت‌های فاحش دارد، واقعاً امکان‌پذیر است. داستان روت به ما نشان میدهد که خدا حتی در دنیای فاسد و مخدوشی که اخلاقیاتِ آن هر روز بیشتر رو به نابودی میروند، حضور دارد. او نخوابیده، بلکه زنده و فعال، در حالِ پیش بُردنِ نقشهٔ خودش میباشد.
اگر از به یادآوردن گذشتهٔ خود رنج می‌برید، با نگاهی به نسب‌نامهٔ مسیح و اسامی ذکر شدهٔ در آن، خواهید دید که خدا قادر است که اتفاقاتِ تلخ زندگیتان، کارهای اشتباهی که انجام دادهاید، و همهٔ آنچه دیگران بر سر شما آوردهاند را به کار بگیرد تا شما را از اسارتِ شرم و تلخی‌های گذشته آزاد کرده و در شما جرقهٔ امید بیافریند.
در بین همهٔ جلوه‌های محبتْ که در کتابِ روت به آنها اشاره شده است، آنچه که به صورتی بسیار برجسته در این داستانِ عاشقانه به چشم می‌خورد، عشق و محبتِ باور نکردنی و شگفت‌انگیزِ خدا نسبت به قومِ خودش است؛ عشق و محبتی که در وسطِ درماندگی‌ها و شرایطِ دشوار زندگیِ ما، به صورتی بسیار خاص، ملموس است.
حبقوق، کسی که «می‌ستیزد و کشتی می‌گیرد،» تبدیل به کسی شد که «در آغوش می‌گیرد». او از بحث و جدال با خدا شروع کرد. سپس به جایی رسید که با ایمان خدا را در آغوش گرفت، خدایی را که تنها امید خودش یافت.
اگر در زندگی خود با موانعی روبرو میشویم که نمی‌توانیم از آنها عبور کنیم.، اگر در مقابله با وسوسه‌ها خود را کاملاً ناتوان و عاجز می‌بینیم.، و اگر قادر به ادامه دادن نیستیم، ضعف خود را به حضور او آورده از او بطلبیم تا با روح‌القدسی که در ما نهاده است ما را قوتِ پایداری ببخشد. او قادر و مایل است تا پاهایی مثل پاهای آهو به ما ببخشد و ما را [جستان و خیران بر مشکلات و سختی‌ها] خرامان و پیروز گرداند.
برنامهٔ امروز نشان میدهد که زندگی ایمانْ شادی در خداوند را هر روز و در هر لحظه تجربه می‌کند. در زندان، پولس و سیلاس این شادی را با سرود خوانی نشان دادند.این نوع شادی بر ایمان و اعتماد بر خدا و بر حاکمیت او بنا شده است. در سختی‌ها، دعا کنیم تا خدا ما را قدرت دهد تا شادی را انتخاب کنیم.
هرگاه زندگی خود را تنها بر خداوندی بنا کنید که صخره‌ای محکم، بدون جنبش، و تغییرناپذیر است، شما نیز به مانند حبقوق، حتی اگر بر خرابه‌ای از ویرانه‌ها بنشینید، با شادی و اطمینان به خداوند سرود خواهید خواند. شما نیز با اعتماد به او، و با شکرگزاری، تمام داشته‌ها و نداشته‌های خود را از سوی او و برای جلال او خواهید دانست.
اگرچه ما زندگی زمینی خود را در آه و ناله و درد سپری می‌کنیم، اما مشتاقانه در انتظاریم تا خدا داستان را آنطور که گفته به پایان برساند. خدا عدالت را برقرار خواهد سازد، نجات خود را در زمین به اجرا خواهد گذارد، و ما را از این بدن‌های ضعیف، ناتوان، و فانی آزاد خواهد ساخت. ما با اشتیاق در انتظار آن روز هستیم.
اگر من و شما بذرخودخواهی، بهره‌کشی، بی‌عدالتی، و خشونت را بکاریم، همان را درو خواهیم کرد. آنچه ما انجام میدهیم، یا به دور محور خدا می‌‌گردد و یا به دور محور خودمان؛ یا برای جلال خداست و یا برای جلال خودمان. هر که برای جلال خود بکارد، آن جلال به رسوایی و شرم تبدیل خواهد شد.
خدای غیور و قدوس که از گناه خشمگین و غضبناک می‌شود، خدای رحمت نیز میباشد؛ خدایی که با وجود خشم و ضدیتی که نسبت به گناه و گناهکار دارد، اما آنقدر ما را دوست دارد که در جهت نجات دادن ما از داوریِ مهلکِ خودش پسر خود را فدا می‌کند. خدای ما هم خدای «داوری» است و هم خدای «نجات» زیرا هم «عادل و قدوس» است و هم «رحیم و فیاض». اگر فقط یک جنبه را اعلام و مورد تأکید قرار دهیم، در حال تحریف انجیل نجات‌بخش هستیم!
اگر در زندگی خود با موانعی روبرو میشویم که نمی‌توانیم از آنها عبور کنیم.، اگر در مقابله با وسوسه‌ها خود را کاملاً ناتوان و عاجز می‌بینیم.، و اگر قادر به ادامه دادن نیستیم، ضعف خود را به حضور او آورده از او بطلبیم تا با روح‌القدسی که در ما نهاده است ما را قوتِ پایداری ببخشد. او قادر و مایل است تا پاهایی مثل پاهای آهو به ما ببخشد و ما را [جستان و خیران بر مشکلات و سختی‌ها] خرامان و پیروز گرداند.
کتاب‌مقدس می‌گوید که خدا مستقیماً با انبیای عهد عتیق سخن می‌گفت. اگر امروز، من و شما انتظار داریم که خدا با ما حرف بزند، ما نیز نیاز داریم که مردان و زنان کلام باشیم. کتاب‌مقدس را نباید نادیده گرفت.
حبقوق، کسی که «می‌ستیزد و کشتی می‌گیرد،» تبدیل به کسی شد که «در آغوش می‌گیرد». او از بحث و جدال با خدا شروع کرد. سپس به جایی رسید که با ایمان خدا را در آغوش گرفت، خدایی را که تنها امید خودش یافت.
